Sześć problemów, przez które Godzilla jest kiepskim filmem

Twórcy Godzilli kupili mnie zwiastunami. Serio. Szedłem do kina spodziewając się efektownego kina o pretekstowej fabule. Czegoś na kształt Pacific Rim. Otrzymałem jednak największy zawód od czasów Iron Mana 2.

Istnieje taki rodzaj filmów, w którym fabuła nie ma większego znaczenia, bo liczą się wrażenia wizualne. Godzilla do nich nie należy. Z jakiegoś niezrozumiałego powodu ktoś postanowił oprzeć całą produkcję na próbach stworzenia wielowątkowej historii i wrzuceniu do niej masy postaci. W efekcie to co chciałem zobaczyć, czyli walki potworów, zajmuje w sumie 10-15 minut.

Pół biedy, gdyby film bronił się fabularnie. Ale się nie broni. Jest absolutnie o niczym a bohaterowie są tak generyczni, jak tylko mogliby być. Serio, nie pamiętam produkcji z bardziej papierowymi postaciami.

Tak naprawdę Godzillę można by ograniczyć do ostatnich dwudziestu minut, w których faktycznie oglądamy walkę potworów. Przez resztę czasu twórcy każą nam bowiem oglądać sceny, z których nic nie wynika i które nie mają znaczenia.

Sześć grzechów Godzilli

Nie mam siły pisać faktycznej recenzji tego gniota. Żeby Was ostrzec napiszę po prostu, co w nim było złego. Wpis raczej nie zawiera spoilerów, bo w tym filmie po prostu nie ma czego zdradzać. No to jedziemy – co jest nie tak w Godzilli?

1. Film nie ma fabuły

To nawet nie jest tak, że ta fabuła jest zła. Jej po prostu nie ma. Film jest wypchany wątkami, które nie mają żadnego znaczenia i nic z nich nie wynika. Przez pierwszą godzinę jesteśmy wprowadzani w historię elektrowni atomowej, pod którą jest zakopany uśpiony potwór. Można to było pokazać w pięć minut, ale musieliśmy się dowiedzieć, że żona jednego z bohaterów zginęła w katastrofie tej elektrowni. Potem ten bohater ginie i nic nigdy z tego wątku nie wynika.

Nie pamiętam kiedy ostatnio widziałem tak nijakich bohaterów.

Dobra, streszczę Wam to wszystko. Złe potwory w tym filmie żywią się energią atomową, w związku z czym wojsko chce je pokonać bombą atomową. Potwory spożywają (dosłownie) kolejne pociski nuklearne a w końcu robią z jednego z nich gniazdo, w związku z czym bohaterowie idą ten pocisk rozbroić. Niestety, bomba wybucha i tak, bo się coś tam zacięło. Nie ma to jednak żadnego znaczenia dla fabuły, bo zły potwór i tak jest wcześniej zabity przez Godzillę.

To główny motyw. Oprócz tego oglądamy jednak masę wątków pobocznych, które nie mają absolutnie żadnego znaczenia. Ab-so-lut-nie. Poznajemy jakiegoś bohatera (małego chłopca, jednego z żołnierzy, lekarkę ze szpitala, generała…), który spaceruje gdzieś po drugim planie a potem znika i nikogo to nie interesuje.

2. Bohaterowie są absolutnie tragiczni

No właśnie, bohaterowie. Jedyna postać, która ma jakiś charakter ginie zanim pojawia się Godzilla. Główny bohater to żołnierz, który chce wrócić do żony i dziecka. Koniec. Serio. TA POSTAĆ NIE MA ŻADNYCH INNYCH CECH. Nie rozwija się w trakcie filmu, nie zmienia nastawienia do świata, jest absolutnie kartonowa. Obserwujemy świat z perspektywy kolesia, którego wszystkie kwestie zmieściłyby się na jednej kartce A4.

Co dalej? Generyczny naukowiec, który jako jedyny wie skąd wzięły się potwory. Przy czym nie ma to żadnego znaczenia dla fabuły. Postać istnieje tylko po to, żeby w dwóch-trzech scenach wyjaśnić nam o co w tym wszystkim chodzi. A że chodzi o niewiele, to tłumaczenia też wiele nie ma.

Jest jeszcze generyczny generał (hehe), który chce za wszelką cenę bronić amerykańskiego stylu życia, nawet jeśli oznacza to spuszczenie bomby jądrowej na głowy obywateli. A, no i żona bohatera: generyczna pielęgniarka. Oraz jego generyczne dziecko. No i drugie generyczne dziecko, przypadkowo spotkane po drodze.

3. W tym filmie prawie nie ma walk potworów

Uwaga, to może być dla Was zaskakujące. W tym filmie Godzilla walczy z potworem z Cloverfield. Serio. Ma nawet takie małe łapki na klacie. Każdy z potworów w Pacific Rim, nawet ten który zginął w pierwszych scenach, był lepiej zaprojektowany niż tutejszy nemesis.

Tak czy siak: sekwencja walki potworów zajmuje w filmie jakieś dziesięć minut. Pod koniec. Oczywiście monstra pojawiają się już wcześniej, ale w formie kilkusekundowych ujęć między budynkami, cieni, fragmentów wystających z wody i tak dalej. To kolejna rzecz łącząca Godzillę z Cloverfield – oba są filmami o potworach, w których zdecydowano się na niepokazywanie nam potworów przez większość czasu.

4. A jak już są, to są nudne

Dobra, weźmy w obroty te parę minut walki, która gdzieś tam pod koniec jest. Jej problem jest taki, że jest koszmarnie nudna. Polega na tym, że potwory tłuką się nawzajem po głowach.

Walka jest ładna, ale nie niesie ze sobą żadnych emocji.

Nie potrafię się tutaj powstrzymać przed porównaniem do Pacific Rim, znowu. Otóż: w tamtym filmie walki były skonstruowane tak, że wiedzieliśmy dokładnie co się dzieje i kto wygrywa. Jeżeli robot brał do ręki okręt i nawalał nim potwora jak kijem bejsbolowym, to nie trzeba było tłumaczyć kto jest górą, ok?

Tutaj owszem, wygląda to całkiem efektownie, ale jednocześnie: nudno. Walka jest ładna, ale nie niesie ze sobą żadnych emocji. Gdzieś tam pod koniec Godzilla dostaje po ryju i wtedy mamy świadomość: „o, teraz ci źli wygrywają!”, ale to krótka chwila.

5. Film jest pełen błędów logicznych

Uwielbiam efekciarskie filmy. Takie, w których konwencja zakłada, że fabuła jest pretekstowa. Problem pojawia się w sytuacji, w której film próbuje udawać, że ma głęboką i rozbudowaną historię, która w gruncie rzeczy jest napisana na kolanie.

W przypadku Godzilli wchodzimy jednak na zupełnie inny poziom. Nawet jeśli pogodzimy się z tym, że fabuła jest koszmarnie nudna i durna, to ilość drobnych błędów logicznych jest przytłaczająca. Bohaterowie zapominający brać masek do stref skażonych promieniowaniem, scena pokazująca ludzi pracujących w biurze, mimo że miasto zostało już ewakuowane (domyślam się, że to efekt montażu i ujęcie miało się pojawić wcześniej), baza wojskowa, w której nikt nie zauważa potwora wychodzącego przez ścianę…

6. Bohaterowie mają przerażająco głupie pomysły

Teoretycznie to element poprzedniego punktu, ale uważam, że zasługuje na własny. Niemal każdy bohater tego filmu jest kretynem i podejmuje idiotyczne decyzje. Żołnierze stojący na środku mostu kolejowego są zdziwieni, że jedzie po nim pociąg któremu minutę temu kazali tędy przejechać (pociąg wprawdzie płonął, co mogło być zaskakujące, ale zostaliby rozjechani nawet jakby nie płonął). Bohaterowie uznający, że noszenie pod pachą pocisku nuklearnego nie wzbudzi reakcji potwora, który wykrywa pociski nuklearne z odległości kilometrów i zjada je na śniadanie… Mógłbym tak wymieniać.

Przede wszystkim: niemal komediowy jest wątek EMP. To znaczy: złe potwory generują impuls, który wyłącza wszelkie urządzenia. Dlatego np. latanie po okolicy helikopterem to zapowiedź rychłej katastrofy, jak przyznają sami wojskowi. Nie przeszkadza im to jednak, przez cały film, dokonywać prób przewożenia broni jądrowej za pomocą pojazdów. Za każdym razem wszyscy są zdziwieni, że wychodzi tak sobie.

Jest jeden plus…

Jeżeli miałbym powiedzieć coś dobrego o tym filmie, to mam jedną rzecz: udało się nie „zbezcześcić” Godzilli. Pamiętacie amerykańską wersję z 1998 roku? Kultową postać sprowadzono do roli dużego dinozaura, którego trzeba zabić. Tym razem wyszło inaczej. Muszę przyznać: nie ma się czego wstydzić w kwestii konwencji i podejścia do naszego ulubionego potwora. Wygląda tak jak powinien, zachowuje się tak jak powinien – jest ok.

Cały problem polega na tym, że ktoś wpadł na pomysł, że przez 80% czasu film będzie próbował budować nastrój i tło fabularne. Co nie jest wcale głupim pomysłem, o ile jest materiał do zrobienia tego. A słaby scenariusz i absurdalnie nijakie postaci takim materiałem po prostu nie są.

P.S. Trochę obok filmu, ale niewątpliwym plusem są też fantastyczne plakaty.

P.P.S. Właśnie przeczytałem recenzję Tomka, z którą zgadzam się stuprocentowo.

01

Pomyśl zanim skomentujesz

Z jakiegoś powodu ludzie w internecie mają niesamowitą, niepowstrzymaną tendencję do komentowania wszystkiego co zobaczą.

Film zainspirowany kilkoma ostatnimi dniami w internecie i kilkoma komentarzami na Facebooku. Sprawdźcie, może znajdziecie w nim swoje wypowiedzi ;)

YOUTUBE: POMYŚL zanim skomentujesz

02

Nie lubię tańczyć

Muszę przyznać Wam się do czegoś wstydliwego…

03

Podcast #62 - Ciemniejsza strona Greya

W dzisiejszym odcinku podcastu rozmawiamy o ekranizacji drugiej części trylogii o Christianie Greyu, czyli o filmie „Ciemniejsza strona Greya”.

Jak zareklamować jacht? Jak to jest rozbijać się helikopterem? Do czego przyda się kamizelka kuloodporna ze szminki? Słuchajcie!

Podcast #62 – Ciemniejsza strona Greya / Soundcloud / iTunes

04

Podcast #61 - Sherlock, sezon czwarty

Po kilku tygodniach przerwy wracamy z nowym sezonem podcastu. W pierwszym odcinku: dyskusja o najnowszych odcinkach „Sherlocka” BBC.

Od tego sezonu postanowiłem publikować odcinki na moim kanale na YouTube. Oczywiście nadal możecie słuchać go na Soundcloud (albo w dowolnej aplikacji podcastowej), ale ta forma pozwala dotrzeć nam do szerszego grona odbiorców. W każdym razie: witamy w nowym sezonie i zapraszamy co piątek!

Podcast #61 – Sherlock, sezon czwarty / Soundcloud / iTunes

05

Uważam, że ludzie powinni nie mieć nóg. Wtedy nie mogą odejść.

Mój najnowszy film o sensie życia i o tym, czy szczęście pasuje mi do lifestylu.

06

Najbardziej przeceniana cecha

Skromność. Nasze społeczeństwo ma na jej punkcie bzika. Problem zaczyna się w momencie, kiedy źle rozumiana skromność przeradza się w cechy, które z pozytywnymi nie mają wiele wspólnego.

07

Nie jesteś jedynym rodzajem człowieka

Każdy patrzy na świat ze swojej własnej perspektywy – to zupełnie naturalne. Tyle że jeśli nie jesteś debilem to powinieneś wiedzieć, że nie wszyscy ludzie są tacy sami jak Ty.

08

Podcast: Wigilia podcasterów

Wprawdzie tydzień temu zakończyliśmy czwarty sezon „Zombie vs Zwierz”, ale zgodnie z zapowiedzią nie była to ostatnia w tym roku okazja na usłyszenie nas! Zapraszamy do świątecznego odcinka specjalnego.

09

5 sposobów na ułatwienie sobie bycia legalnym w internecie

Wbrew pozorom nie jest tak, że mamy wybór jedynie pomiędzy wydawaniem ogromnych pieniędzy na legalne źródła a piraceniem. Dziś porozmawiamy o tym, jak ułatwić sobie życie w świecie legalnego oprogramowania i multimediów.

10

Podcast #60: Wielki finał!

Na koniec sezonu podcastu mamy dla Was jak zawsze coś specjalnego – tym razem jest to aż półtoragodzinny odcinek… o nas.

11

10 pomysłów na prezenty dla geeków (+ konkurs)

Zbliżają się święta a to oznacza konieczność dokonania prezentowych zakupów. Dziś mam dla Was dziesięć pomysłów na geekowe prezenty, a do tego konkurs z zestawami Oral-B Genius do wygrania.

12

Podcast #59: W świecie fanfiction

W dzisiejszym odcinku podcastu rozmawiamy o fanfiction. Skąd w ludziach potrzeba dopisywania swoich fragmentów znanych historii? Czy wydawanie fanfików w formie książek to dobry pomysł? Jakie fanfiki mają na swoim koncie Wasi ulubieni prowadzący?

13

Czy feminizm kończy się, kiedy trzeba wnieść lodówkę na piętro?

W dzisiejszym odcinku programu o Pawle irytującym się ludzką głupotą porozmawiamy sobie o jednym z moich ulubionych żarcików na temat feminizmu.

14

Złe książki: „After. Płomień pod moją skórą” #2

W kolejnym odcinku analizy książki „After” możecie się spodziewać przede wszystkim „więcej”. Więcej dramy, więcej emocji, więcej fragmentów pozbawionych sensu.

15

Podcast #58: Kołczing

W dzisiejszym odcinku rozmawiamy o „kołczingu”, „pop-coachingu”, czy jakkolwiek nazwiecie tę traktowaną raczej pejoratywnie mutację coachingu, której nawet faktyczni coache się wstydzą. Skąd to się wzięło? Dlaczego może być potencjalnie niebezpieczne? Co powinno się z tym zrobić?

16

Podcast #57: Fantastyczni podcasterzy!

W dzisiejszym odcinku wracamy do świata „Harry’ego Pottera”. W pierwszej części dyskutujemy o wydanym niedawno scenariuszu sztuki „Harry Potter i Przeklęte Dziecko”, w drugiej: o filmowym spin-offie serii w postaci produkcji „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć”.

17

O dotykaniu Justina Biebera

Internet obiega nagranie ze Snapchata młodej youtuberki, która z nieukrywanym wzruszeniem opowiada o swoim spotkaniu z Justinem Bieberem. Komentatorzy już wieszczą koniec świata.

18

Co to jest gender?

Gender w naszym kraju jest słowem-wytrychem. Pewnej grupie ludzi kojarzy się z wszystkim, co uważają za „złe”. Co to tak naprawdę znaczy?

19

Podcast #56: Zabawa w wojnę

W najnowszym odcinku podcastu rozmawiamy o wojnie. Konkretniej: o tym, czy można się bawić w wojnę czy jednak nie wypada.

20

Podcast #55: O reklamie w internecie

W dzisiejszym odcinku podcastu rozmawiamy o czymś, co prawdopodobne nie leży w sferze zainteresowań większości z Was, ale z całą pewnością w jakiś sposób Was dotyka.

21

Podcast #54: Doktor Strange, Tarzan i klata Benedicta Cumberbatcha

W najnowszym odcinku dołączył do nas Ichabod, by w końcu dostarczyć Wam obiecaną, drugą część rozważań superbohaterskich.

22

Podcast #53: Rant o feminizmie

Dawno nie było żadnego feministycznego rantu, a kolejny odcinek podcastu Zombie vs Zwierz to dobre miejsce na taki show!

23

Podcast #52: Czego powinniśmy wymagać od kina rozrywkowego?

W najnowszym odcinku podcastu staramy rozprawić się z mitem, że od kina rozrywkowego nie możemy niczego wymagać, bo przecież „to tylko zabawa”.

24

Dlaczego parking „dla kobiet” to seksizm?

W poznańskiej galerii Malta znajduje się specjalnie przygotowany parking… dla kobiet. Miejsca na nim są szersze. Bo wiecie, kobiety nie potrafią jeździć.

25

Podcast #51: Dlaczego bawią nas złe filmy?

W najnowszym odcinku podcastu rozmawiamy o tym, dlaczego czasem lubimy oglądać filmy o rekinach i dlaczego „The Room” i „Pamiętniki z wakacji” są super.

26

Złe książki: „After. Płomień pod moją skórą” #1

Książka Anny Todd (znanej również pod pseudonimem Imaginator1D) to erotyczny romans dla młodzieży na podstawie fanfiction o zespole One Direction. Co mogło pójść nie tak?

27

Podcast #50: Superheros też człowiek

W dzisiejszym odcinku podcastu pochylamy się nad tematem superbohaterów. Kim tak naprawdę jest superheros? Czy może brać pieniądze za swoją pracę? Czy musi zajmować się ratowaniem świata?

28

Podcast #49: Zwierz, Mysz i reprezentacja

Dzisiejszy odcinek podcastu jest bardzo specjalny, bo to pierwszy epizod „Zombie vs Zwierz”… bez zombie!

29

Podcast #48: Na żywo na Coperniconie

Dzisiejszy odcinek jest niemal godzinnym zapisem naszego spotkania z słuchaczami na Coperniconie.

30

Co się stanie, kiedy w „Harrym Potterze” zmienisz słowo „różdżka” na „penis”?

Pytanie zawarte w tytule pojawiło się w internecie wiele lat temu, jako pretekst do zabawy polegającej na wyszukiwaniu kolejnych dwuznacznych cytatów. Za namową widzów sprawdzam, jak to wszystko brzmi po polsku.

31

Podcast #47: Terror spoilerów!

Uwaga, odcinek zawiera straszne spoilery do filmów sprzed kilkudziesięciu lat!

32

Amundsen Music Expedition: wygraj bilety na koncert The Cure w Łodzi!

20 października w Łodzi zagra zespół The Cure. We współpracy z marką Amundsen będę miał dla Was pięć podwójnych zaproszeń na to wydarzenie. O tym jednak przeczytacie na końcu tekstu. Teraz porozmawiamy sobie chwilę o szukaniu szczęścia w życiu. Brzmi górnolotnie, co?

33

Recenzja: „Smoleńsk”

Wybrałem się do kina na „Smoleńsk”, bo brakowało mi recenzji, które oceniają ten film jako film – nie jako manifest polityczny.

34

Podcast #46: W piekle minimalizmu

Po nietypowo długiej przerwie podcast „Zombie vs Zwierz” wraca z czwartym sezonem!

35

Złe książki: Youtuberzy czytają „Pięćdziesiąt twarzy Greya” (i nie tylko)

Z okazji przekroczonych niedawno 20 000 subskrypcji poprosiłem znajomych youtuberów o pomoc w nagraniu specjalnego odcinka „Złych książek”. Fragmenty „Pięćdziesięciu twarzy Greya”, powieści Katarzyny Michalak czy „Wszystkich odcieni czerni” Ilony Felicjańskiej zaprosiłem… cóż, tyle osób, że nie chce mi się wymieniać ;) Poza tym chyba lepiej, żeby była to dla Was niespodzianka. Miłego oglądania! Subskrybujcie tutaj.

ZŁE KSIĄŻKI: Youtuberzy czytają „Pięćdziesiąt twarzy Greya” (i nie tylko)

36

Karmienie piersią w miejscach publicznych to kwestia edukacji

Na YouTube znajdziecie vlog, w którym poruszam głośny ostatnio temat karmienia piersią w miejscach publicznych. Swoją drogą – poruszam ostatnio na moim kanale nieco poważniejsze tematy, które wcześniej pojawiały się głównie na blogu. To kolejny etap moich stopniowych przenosin na format wideo. Koniecznie zasubskrybujcie kanał, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście.

VLOG: Karmienie piersią w miejscach publicznych to kwestia edukacji

37

Podcast: złap je wszystkie!

W ramach przerwy między sezonami wracamy z kolejnym odcinkiem specjalnym podcastu! Tym razem mówimy o fenomenie i rzekomych zagrożeniach związanych z „Pokémon GO”.

38

Złe książki: „Rok w Poziomce” Katarzyny Michalak #6

Przed nami finał najdłuższej serii w historii „Złych książek”! Zapraszam na szóstą, ostatnią część analizy powieści Katarzyny Michalak pt. „Rok w Poziomce”.

39

Pięć najgłupszych komentarzy na temat „Pokémon GO”

„Pokémon GO” to gra, która wyciąga ludzi z domu na długie spacery i pozwala im poznać nowych znajomych. Myśleliście, że media nie znajdą sposobu na pisanie o tym tak, by brzmiało to źle?

40

Listy do Pawła #4: Domowy sposób na cytologię

Dawno nie było „Listów do Pawła”, ale co się odwlecze… wracam do Was z programem, w którym udzielam profesjonalnych porad psychologicznych za darmo.

41

Złe książki: „Harry Potter” #2

Kolejny epizod „Złych książek” to ciąg dalszy analizy mojej ulubionej lektury z dzieciństwa. Dziś odkrywam, że niemal wszyscy jej bohaterowie to straszni rasiści.

42

Superbook: urządzenie za $99, które obiecuje, że zmieni smartfona w laptopa

Nazywa się Superbook. Wygląda trochę jak MacBook. Kosztuje niewiele i zmienia smartfona w laptopa. Mam wrażenie, że to wygląda zbyt pięknie, żeby było prawdziwe.

Na czym polega pomysł? Superbook wygląda jak mały laptop, ale tak naprawdę nie jest samodzielnym komputerem. Działa dopiero po podłączeniu do niego smartfona z Androidem. Korzysta z jego mocy obliczeniowej, ale w środku ma własną baterię i zapewne kawałek pamięci, na którym trzyma zmodyfikowaną wersję systemu czy własne aplikacje.

Póki co dostępne jest kilka zdjęć i demo, ale nie pokazują one tego co najważniejsze – szybkości urządzenia. To, że jest w stanie uruchamiać wiele aplikacji na raz nie oznacza jeszcze, że będzie na tyle sprawny, żeby wystarczyć do codziennej pracy. Z drugiej strony smartfony są szybsze z roku na rok, więc w tej kwestii będzie tylko lepiej.

Wrażenie robi (i budzi zarazem nieufność) cena. $99 za coś takiego brzmi wręcz podejrzanie dobrze. Projekt ma już wkrótce ruszyć na Kickstarterze, więc zapewne wtedy dowiemy się więcej.

The Superbook

43

Tak, jest problem z oznaczaniem reklam na YouTube

Federalna Komisji Handlu w USA ujawniła przekręty we współpracy Warner Bros z amerykańskimi youtuberami. Na czym polega afera? Zasadniczo na tym, co na polskim YouTube jest codziennością.

44

Dlaczego boimy się chcieć więcej niż „to co wszyscy”?

Nie wszyscy jesteśmy tacy sami. To oczywiste, prawda? Mimo to często zachowujemy się tak, jakbyśmy byli (albo przynajmniej powinni być).

45

Od teraz Snapchat pozwala publikować archiwalne zdjęcia

Zbliża się ciekawy okres w rozwoju Snapchata. Podbicie rynku to dopiero początek – teraz trzeba przekuć to w coś więcej, niż przejściową modę. A to oznacza zmiany i kompromisy.

46

Nie, nie będzie ósmej części „Harry'ego Pottera”

Kontynuacja „Harry’ego Pottera” w formie sztuki teatralnej to fajna sprawa. Udawanie, że to książka, żeby wyciągnąć kasę od nieświadomych czytelników – niekoniecznie.

47

Amundsen Music Expedition: wygraj bilety na koncert Rihanny w Warszawie!

Rihanna to taka „gwiazdka jednego sezonu”, której „sezon” trwa już ponad dekadę. Jak to możliwe i czego możemy się dzięki temu nauczyć?

48

80 świetnych plakatów w wersji bez napisów

Fantastyczny zestaw, w sam raz jeśli szukacie czegoś na facebookowe Cover Photo ;) Osiemdziesiąt plakatów w wysokiej rozdzielczości i bez napisów – jest tu m.in. „Powrót do przyszłości”, „Obcy”, „Łowca androidów” czy „Brudny Harry”. Obejrzyjcie koniecznie.

80 hi-res, textless posters (some of my favorites)

49

Sopot walczy z półnagimi turystami na ulicach

Gazeta.pl o działaniach Sopotu:

Miasto nie ma możliwości zakazania chodzenia z nagim torsem. Jednak „gołe klaty” na ulicach, w parkach i ogródkach gastronomicznych nie podobają niektórym mieszkańcom i turystom. Już wcześniej restauracje samodzielnie upominały gości, by wchodzili do nich ubrani.

Teraz kampanię społeczną dotyczącą sprawy zorganizuje miasto. Ma ona przekonać, że miejscem na nagi tors czy strój kąpielowy jest plaża, nie centrum miasta.

Kiedy zacząłem się nad tym zastanawiać, doszedłem do wniosku, że to wcale nie jest taka prosta sprawa. Moją pierwszą myślą było: jestem za, nic mnie tak nie wkurza w turystycznych miejscowościach (łącznie z tymi górskimi), jak panowie w średnim wieku chodzący w przykrótkich gaciach, ze skarpetami do sandałów i w niczym więcej. Albo nastolatkowie, jakby wyrwani z „Warsaw Shore”, eksponujący swoje mięśnie przed samicami.

Z drugiej strony wiele zależy od, powiedzmy, estetyki. Bo nie irytuje mnie sama nagość, tylko raczej to co jest jej powodem. A u wielu powodem jest to, że ściągnięcie koszulki to ich jedyny sposób na poradzenie sobie z potem i niekoniecznie przyjemnymi zapachami. Sposób, dodajmy, średnio efektywny.

Sopot nie chce „gołych klat” na ulicach. Powinno się potępiać chodzenie po mieście bez koszulki?

50

Dużo klasycznego „Star Treka” w polskim Netfliksie

Piotr Matusz:

Wraz z końcem czerwca Netflix udostępnił wszystkie seriale Star Trek i to kompletne. Mamy więc TOS (3 sezony), TNG (7 sezonów), DS9 (7 sezonów), Voyager (7 sezonów), Enterprise (4 sezony) i TAS (2 sezony). Napisów do odcinków na razie nie ma, ale patrząc na inne produkcje, które pojawiały się bez tłumaczeń, to jest to tylko kwestia czasu.

To jest naprawdę dobra wiadomość. Czas sobie zrobić powtórkę The Next Generation.

Star Trek w Netflixie! Dużo Star Treka!

Wow! Jeszcze Ci mało? Zajrzyj do Reading List, gdzie polecam teksty z innych blogów. A jeśli Ci się tu podoba, polub mój fanpage na Facebooku.

Miło, że wpadliście!

Naprawdę się cieszę, że tu jesteście, ja po prostu mam taką twarz. Nazywam się Paweł Opydo i jestem autorem tego bloga. Od września 2014 to moje główne źródło utrzymania i sposób na życie. Poza czytaniem mnie tutaj możecie oglądać mnie na YouTube i słuchać mojego podcastu.

Jeśli klikniecie te trzy kreseczki w lewym górnym rogu strony, znajdziecie linki do innych rzeczy, które robię, np. Snapchata, Instagrama czy Reading List – mojej listy polecanych blogów.

Mój fanpage

Fanpage to nie tylko informacje o nowych tekstach na blogu, ale też moje wideo, krótkie przemyślenia i przede wszystkim zdjęcia moich kotów.

Kontakt i reklama

Informacje na mój temat, statystyki bloga i formy współpracy z markami. Jeśli jesteś nią zainteresowany, skieruj się właśnie tu.
Partnerzy technologiczni:
img
img
img